مجرد که بودم عشقم رمان بود، دیگه بعد نشد هیچ جوری...
اطرافیان درجه یکم تا بفهمم چیزی نیاز دارن زود من میخوام براشون بخرم که تقریبا مرض بدی شده و داره کم کم به زندگیم لطمه میزند.
خودمو موظف میکنم که بندازم جلو هر چی میخوان که اکثرا هم قیمت بالایی داره میگیرم شده به آب و آتیش بزنم یا خودم نداشته باشم همسرم و مجبور میکنم که ردیف کنه.
چون احساس خوبی به من دست میده.
ولی میدونم جو گیر میشم شده یه مرضی که ولم نمیکنه
رفتم دوره بهیاری که سر کار برم. الان تنها کاری که یلدم آمپول زدن به باسن اعضای خانواده خودمه ..
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
14 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
