به حجاب و به اعتقاداتم
خصوصا تو این دور و زمونه
به سربه راه بودنم وخانم بودنم
به اینکه خراب نشدم سر،زندگی کسی حیا دارم
خانواده ام وشوهرم و مقداری هم به درامد
ب پر تلاش بودنم
ب اینکه وقتی یه چیزی رو بخوام آن قدر میرم دنبالش تا بهش برسم
ولی خب حقیقتا ازین همه تلاش دارم له میشم
صبر و اخلاق
میگم ب همون چیزی که تو از داشتنش میسوزی....
یکی چند روز پیش همینو گفت زنگ زد از دلم دربیاره کفتم من همونیم ک الان زنگ زدی باش اشتی کنی
ولی دیگ بهت نمیرسه
به هیکلم به بیبی فیس بودنم به صورت بدون چروکم
با سن ۴۱سال و دو تا بچه
و تو این سن شینیونکار شدم
سازگاری با محیط.
عین موجودات خونسرد، خودمو با شرایط واقعا وفق میدم.
شاغل بودم، تو محیط کازم با همه میساختم.
تو خانواده خودم، خانواده همسرم با همه کنار میام
هیچی
انسان هیچی از خودش نداره
هرچی هست از لطف خداست
تو هر شرایطی باشم یه راهی پیدا میکنم و ناامید نمیشم.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
