چرا دوستی های زندگیم هیچوقت پایدار نبود

آدم فوق اجتماعی بودم از همون بچگی مثلا خیلی راحت با آدما ارتباط گرفتم صمیمی شدم اکثر اوقاتم‌ادم بدی سر راهم نیومد شبیه خودم بودن  به موقعش هم خیلی  در کنارشون خوش گذروندم ولی دوستی های زندگیم خیلی مقطعی بودن مثلا راهنمایی یا دبیرستان اکیپ داشتم همشون قسم میخوردن ما بدون هم می‌میریم اینا الان سالهاست خبری ازشون ندارم فقط تابستونش باهم در ارتباط بودیم . یا مثلاً دانشگاه هم همین بود خیلی صمیمی بودیم اهل بیرون عشق حال بعد تموم شدن دانشگاه همین شد. سرکار و.. بقیه مراحل زندگیم همینطور موند. برام سواله کسایی که دوست ۱۰ ۲۰ ساله دارن درحد رفت آمد خانوادگی چطوری بودن که موندگار شدن؟ایا من خیلی غیر نرمالم