تک فرزندی

اره عزیزم شک نکن 

شما دیگه اوردید تمام شده.اگر خیلی نگران اینده و فرزندتون هستید باید همین الان بدونید ک وقتی تو ی روز بالای ده بار تاپیک میزنید و این نگرانی رو درون خودتون وسعت میدید مطمعنا ب زودی چ جسمی چ روحی ب مشکل حاد برمیخورید.این چیزا رو باید قبلش بهش فکر میکردید.حالا ک دیگه این مسیر انتخاب کردید باید باید با نگرش مثبت و جسمی سالم و قوی تا اخرش برید تا شرمنده خوپتون و فرزندتون نشید.ایا نگرانی شما بدرد بچه هاتون میخوره؟اونا ب مادر قوی و شاد اختیاج دارن.

ب شخصه خودم یکی دارم و دیگه انگیزه اوردن ندارم.چون سنم بالاست دخترم اصلاااااااا خواهر برادر دوست نداره،و سابقه معلولیت در خانواده زیاد دارم و رحمم داغونه.وقتی شرایشطو ندارم پس نمیارم ک یکی دیگه رو بدبخت کنم.

اما شمایی ک اوردی اگر بخواهی زندگی سالم و فرزندی صالح داشته باشی باید دیدگاهتون رو تغییر بدید و ی پنجره جدید ب روی زندگیتون باز کنید.تاپیک زدن دردی از شما دوا نمیکنه.چون اینحا همه طبق دیدگاه و سرایط زندگی خودشون نظر میدن و شرایط زندگی شما رو‌نمیدونن.

یکی از تک فرزندی ناراضیه میاد میکه ظلمه.

یکی راضبه میگه اه چیه جوجه مشی راه انداختید.

یکی سقط میکنه میگن وای قاتلی و حرام کردی.و هدیه خدا بوده باید تاوان پس بدی.

من نمیدونم ی دختر بچه رو میدوزن بهش تجاوز میکنن و اون دختر باردار میشه هم بازم هدیه خداست.یا ی زن معتاد شبو با ی مرد معتاد سر میکنه و شکمش میاد بالا و اون بوه رو‌نگه میداره و بچه از بدو تولد معتاد هست در نهایت تا بزرگسالی در بهزیستی هست و ی عمر زندگی با سختی داره.

میخوام بگم فقط خودت میتونی ب خودت کمک کنی نه نظرات اینجا.برو وظیفه مادریتو ب نحوه احسنت انجام بده و افکار بیهوده رو بریز دور.عذاب وجدان هم نداشته باش و از زندگی کنار فرزندانت لذت ببر.

ببخشید طولانی شد.

در پناه حق.