حقوق دارم کار زندگی دارم ولی هیچ دوستی ندارم. عجیبه ولی دیگه اینجوریه. مجبور شدم بیام تو سایت زنونه (چون تنها سایت چت انلاین هست) حرف بزنم. و وانمود کنم. بیست و یک سالم هست ولی در اوج جوانی دوستی ندارم.
خب مردای تنها تنهان دیگه توی چشم نیستن که توی خونه و محل کارن یا توی روستان خلاصه جایی دور از چشم زنا هستن در حالی که جایی که زنا زیاد باشن قطعا ادمای ناجور خیلی میان
میدونی چیه ؟ داشتم تاپیکاتو میخوندم یجا نوشتی ریش داداشام یجا گفتی ناراحتم برا داداشم یجا گفتی داداشم خودارضایی میکرد درو بازکردم دیدم پس یه توصیه میکنم برات که شما مریضی و همون بهتر که هیچکس با شما دوست نیست این نصیحت از طرف من به شما ، روی شخصیتت کار کن سعی کنی آدم باشی توی این جامعه حیوان زیاده
تو دنیای واقعی کار با کسی ندارم. تنهام فقط. در ضمن به نظرم نظر تو از بین همه نظر های این تاپیک واقعی ...
چون قبلا شغل من مشاور روانشناسی بودم کامل میفهمم چجور شخصیتی داری . الان اگه نرمال بودی باید از خودت دفاع میکردی نه اینکه بگی اره من مریضم قبول نکن این چیزارو نزار بهت اینجوری بگن از خودت دفاع کن قوی باش از هر لحاظ البته بهت نمیاد پسر باشی احتمالا دختری یا هم سنت اگه پسری بیست به پایینی ، یه پسر لاغره قدبلنده خجالتی یااا یه دختر ریزه میزه خجالتی باشی