من از اول هیچی تو زندگیم نداشتم
همیشه خدا ناراحت بودم و گلایه میکردم
الان که فکرشو میکنم تنها دلیل خوشحالیم ۱۷ ساله چشمامه
بقیه اجزای صورتمم قشنگه ولی پوستم سبزس و لاغرم
بخاطر همین از لحاظ ظاهری هم گلایه میکردم بخاطر حرف مردم
ولی چشمام...
الان با هیکل و رنگ پوستمم اوکی شدم ،لاغر متناسب بود ولی امان از حرف مردم
خلاصه که اگه چشمای قشنگ نداشتم
رسما هیچی تو زندگیم نداشتم و فقط تعریفای بقیه بهم حس خوب دیگه میده
اصن نمیدونم دارم با این زندگی نکبت چیکار میکنم