بیاید یه تکیه از زندگیمو براتون بگم که هرچی من از اینور طناب میکشم زندگی از اونور میکشه

آقا من پارسال برج هشت بیکارشدم. برج 9 استارت زدم خوندم زدم گفتم بلکه آزمونی چیزی بیاد.خلاصه انگیزه ندشتم همش خونه بودم یه روز میخوندم ده روز نه.بعد همینجور باافسردگی میگذشت چون حقوقم نداشتم داداشامم نمیذاشتن شهردیگه کارکنم. خلاصه برج دو گفتن بیا بعنوان شرکتی کار کن.آقا یعنی چشم همه دوستام دنبال من بود نمیگن این سال خونه بیکاربود میگن خوشبحالش و چه شانسا. زن داداشمم به همه دوست و آشنا و حتی به ایناکه تو بیمارستان میشناسه همون روز اول زنگ زد گفت من کارمیکنم من برای سه ماه حقوق نداشتم نمیشدم ول کنم چون کار نبود.خیلی اذیتم کردن از یه بخش به بخش دیگه پشتمم حرف زدن سه ماهم مامانم خونه نبود یعنی آشپزی با من بود از اونور پارتنرم همش دنبال بهونه بود کات کنه منم وابسته عاطفی شدم چون پدرم ولمون کرده بود.خیلی تو فکر بودم خیلی اذیت شدم دیگه درس نمیخوندم یکماه قبل آزمون کات کرد رفت و تو کارم هم بشدت با شیفتا اذیتم کردن چندروز پیشم آزمون دادم و مطمئنم قبول نمیشم. دست به هرچی میزنم سنگه💔