من حس میکنم هست نمیدونم ولی
من اینجور فکر میکنم ک زندگیه الانمون اگر خوشبختیم یانه
بهشت و جهنمه زندگیه قبلمونه
نه
به نظر من بله
احساس خودمه که انسان هدفش تکامل روحه و اینقدر روح ما به این دنیا میاد تا به تکامل برسه و به بهشت بره
البته بعضی از روح ها موفق نمیشن و امیدی بهشون نیست و دراخر به جهنم میرسن
ی سری وقتا فکر میکنم شاید دوباره برگردیم از اول همون زندگی خودمون چون گذشته و حال و اینده در جریانه یعنی الان منه ۱۰ سال پیشم داره زندگیشو میکنه (اینو فیزیک دانا میگن)ولی خب منطقیم نیس تعداد افراد جهان باید ثابت میموند
بودنش رو نمیدونم، ولی گاهی اوقات دوس دارم باشه و هی زندگی رو تجربه کنم و مرگ پایان حیات دنیوی نباشه، گاهی هم فک میکنم اگه آدم تو موقعیت بدتر بدنیا اومد چی؟
منم خیلی بهش فکر میکنم به نظرم باید باشه تا عدالت باشه
به نظرم همه آدمها باید یه دور همه جور زندگی را تجربه کنن
اگه گاهی جایی برات آشنا میاد یا فکر میکنی یه آدم غریبه رو میشناسی دلیلش اینه که روح از ظرف مکان و زمان فارغه
وقتی خوابیم و از کالبد جسم جدا میشه میتونه هزاران سال بره جلو یا برگرده عقب
روح به شدت آگاهه برای همین اشرف مخلوقات هستیم فقط وقتی به جسم برمیگرده جسم نمیتونه اون همه آگاهی رو در خودش جا بده برای همین گاهی یه تصویر گنگ تو ذهنمون میمونه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
