شرمنده ۲۹ هستم ولی قول میدم سال دیگه همین موقع فیکس ۳۰سالگیمو تحویل بدم
از اول میرفتم رشته و دانشگاهی ک دوست داشتم به حرف بقیه توجه نمیکردم
رشته که ده سال از عمرمو حرومش کردمو رها میکردم و شغل الانمو انتخاب میکردم.. با همسرم ازدواج نمیکردم.. بیشتر ب خودم اهمیت میدادم انقدم غصه نمیخوردم
بعد ۲۰ سالگی با همین فرمون ادامه میدادم
قبل ۲۰ اگه برمیگشتم داروسازی که قبول شده بودم رو میخوندم
همه کاری بلدم
فقط نمیتونم انجام بدم
من بیشتر درس میخوندم
خیلی خیلی خیلی بیشتر! (الان دانشجوی دکترا هستم. این حرف یه آدم بی سواد نیست)
و حتما برای قوی کردن زبانم دست دست نمیکردم
اولش اصلا حرص نمی خوردم سر چیزای بیخودی و الکی آدم به یک سنی که می رسه می بینه هیچ چیز ارزش ناراحتی و حرص خوردن نداره بعدم شاید دوباره کنکور می دادم اون وقتا فکر می کردم دیره دیگه ولی واقعا هیچ وقت دیر نیست هرکاری فکر می کنی باید انجام بدی همون موقع انجام بده
من خودم ۳۱ سالگی گواهینامه گرفتم . هرچی فکر میکنم که چه کار مهمی داشتم که نتونستم ۱۸ سالگی گواهی بگیرم به نتیجه نمیرسم . ۱۳ سال فاصله 🥲
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
25 ثانیه پیش
26 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
