من یه آدمم که دور و برم شلوغه اما خیلی تنهام خیلی ،دلم خیلی به حال پدر و مادرم میسوزه
نه همسرم با من اوکی کاری به من و شرایطم نداره ،پدر و مادرم خدا رو شکر سرحالن ولی خودش انگار دوباره گیر مواد افتاده هر چی باهاش صحبت میکنم بی فایده هست منم دیگه خسته شدم قبلاً از رفتنم میترسید الان نه
خلاصه که مغزم پر از فکر و خیال و شب ها گریه میکنم روزها پا میشم ادامه میدم ،میگم ای کاش آدم هر وقت خسته میشد یه دکمه بود میزدی و تمام میشدی
شبا با خواهرم حرف میزنم و میگم منو ببر پیش خودت ولی بازم دلم به حال بجهام و پدر و مادرم میسوزه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
50 ثانیه پیش
53 ثانیه پیش
54 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
