ازدواج فقط برطرف کردن نیاز جنسی نیست.
نیاز جنسی فقط یه بخش از ازدواجه.
ازدواج یعنی قبول مسئولیت تو همه زمینه ها، یعنی توانایی کنترل تمام شرایط و بحران های مالی، عاطفی و... که بعد از ازدواج بوجود میان.
چرا فکر میکنید بچه ای که ۱۵/۱۶ سالشه؛ صرف اینکه نیاز جنسیش ممکنه طغیان کنه، باید شوهرش داد تا بیوفته تو کوهی از مشکلات روحی و...
پس نقش پدر و مادر این وسط چیه؟
والدینی که نتونن فرزندشون رو کمک کنن تا این دوره رو بگذرونه، چطور میتونن در آینده که ازدواج کرد، تکیه گاهش باشن؟؟؟
الگوتون حضرت فاطمه هست که تو ۹ سالگی ازدواج کرده؟
شما چطور یه دختر ۹ ساله اون زمان رو با ۱۴/۱۵ ساله های الان مقایسه میکنید؟ اونوقت حضرت فاطمه رو!!!
التماس تفکر