زن پدرشوهر

من خودم بهش میگم بدله .اگه مدرشوهرم اینا بفهن طلا ک هیییچ غوغا میشه.اون انقد تقلید کاره ک چون گفتم بدله میره ایکیو بدلی میخره خخخ.ولی خب راجبه بچه دار شدن کلا از اول بچه های پدرشوهرم بهش گفتن ک موردی باشه ک بچه اینا تو کارش نباشههههه .راجبه اموال باش طی شده ک جز مهرش ک ۱۰۰تاس چیزی نمیبره و محضری هم شده .پدرشوهر من سه تا پسر داره این سه تا سر جریان زن خیلی خطو نشونا کشیدن.خود زن خونه داره ماشین داره فقط بخاطر تنهایی ازدواج کرد .الانم جز همین ی مقدار میخواد هم پا من باشه مشکلی نداریم چون هون دنیایی هم زور بزنه هم پا من نی

نه عزیزم گفتم دختر بوده .پسراش واسش این زنو انتخاب کردن ک فقط تنها نباشه

 به نظر بی اهمیت نباشی چی میشه؟جز اینکه خودت رو اذیت کنی؟ خودت خودت رو دوست داشته باش برای هر چیزی خودت رو اذیت نکن

از زندگیت لذت ببر.

با همسرت زندگیه زیبا بساز

من رفتم داستان زندگیتم خوندم..

خانمی چند تا نصحیت دارم بکنم میترسم یه موقع ناراحت شی

اول اینکه مقایسه با هر شخصی اشتباه محض هست..

دوم ؛شما زن باباشو نادیده بگیر و سعی نکن اگر مثل تو چیزی خرید تو ناراحت شی به روی خودت نیار

سوم گذشته تو فراموش کن

چهارم با پدرشوهرت یکم مهربون تر باش،همش فک نکن چون الان فقط ی پسر داره باید حقوقشو بیاد بده پسرش...

_پول خودتو ببر باهاش زمین بخر به اسم خودت

_با شوهرت کل کل نکن سر باباش ؛چون پدرشم خیلی ادیت شده که زن نداشته ...چون ۴۰سال سنی که مردا به محبت بیشتر نیاز دارند این آقا جدب محبت زنش شده...

_از اون خونه دل بکن اگر میتونی برو یه جا دیگه ...بگو شوهرت بره یه جا کار کنه مغازه ایی چیزی بزنه...ک مستقل باشه..

_شوهرت رو تو دستت بگیر ؛مقایسه اصلا نکن هر زندگی جداست..ایشون خودش باید کار کنه پدرش وطیفه نداره خرجش کنه جدا شه کار کنه..

صمننا مرد رو باید رام کرد اوایل خوب نمیفهمن یکم که از زندگی میگذره درکشون میره بالا...

چون خانواده کم جمعیتی هستند بهم وابسته ترند سعی کن صمیمی باشه برخوردت اما زیاد پایین نرو

من راهنمایی هایی که به ذهنم رسید کردم انشالله به دردت بخوره...

یه مشاورم برو...

اگر اشتباه نکنم شما و شوهرت ۲۳ ساله اید درسته؟

خب حق میدم شوهرت سنش کمه ..مردا دیرتر به بلوغ فکری میرسن...در اسرع وقت برو مشاور ..شوهرت بلد نیست مدیریت کنه زندگیتونو مشکلاتتون اینه،اگر شمام ادم ببخشید(عصبی )هستید جلوی خشم خودتونو حتما بگیرید‌‌.احساس میکنم بخاطر مشکلات یه مقدار پرخاشگر و عصبی شدید...توکل کن بخدا ...اول بخاطر وجود خودت و بعدم عشق بورز به شوهرت و بعدم بخاطر گل پسرت تلاش کن زندگیتو رو به راه کنی..قطعا شما پخته تر از شوهرتونید بخاطر مسائل قبل..

یک چیز دیگه ایشون چون روابط مادر و پدرش خوب نبوده الگو درستی نداشته؛و اینکه محبت مادرش شاید بخاطر مریضی کمتر بهش رسیده سعی کن پر از محبتش کنی،نزار حرف پدرش روش تاثیر بزاره..

اصلا هم بدگویی پدرش رو نکن که براش عادی و تکراری و بی معنی نشه..