پر حرفی

استارتر عزیز از طریق تجربه های شخصی و همذات پنداری با شما ، چون خودمم ادم پر حرفی بودم، نظر من اینه:

شاید فکر می کنی احساس بدی که تجربه می کنی ناشی از پرحرفیت باشه، اما من فکر نمی کنم.

اگر آدم پرانرژی و برونگرایی هستی، طبیعیه پرحرف باشی، درونگراها کم حرفا. تلاش برای کم حرفیت خیلی به جایی نمیرسه و فقط انرژیتو میگیره.

دلیل احساس بدت احتمالا مقایسه خودت با بقیه، اعتماد به نفس پایین، یا موقعیت نشناسی، محتوای حرفات و چیزای دیگه باشه. 

شایدم این تصورات خودت باشه و اتفاقا از نطر مردم جالب باشی.

تا حالا کسی بهت گفته چقدر حرف میزنی یا کم حرف بزن؟

بدتر اضطراب و استراس پیدا می کنی، آخرشم میشه وسواس

خو اینجا فرق کرد، یعنی شخصیتت و حرف زدنت رو زیر سوال نبر که عزت نفست بیاد پایین، کلا تمرکزت رو از رو حرف زدنت بردار و بهش فکر نکن،

در عوض :

تو محیط خانوادگی اونا برا خودت سرگرمی ایجاد کن مثل شستن طرف، تماشای فیلم و سریال، بافتنی، گوش کردن، رسیدگی به بچه ... .

کلا هر کاری میخوای بکنی فقط تمرکزت رو حرف زدنت نباشه، جاشو با چیزای دیگه باید پر کنی