من بر عکس حوصله همرو همه چیو دارم جز خودم.
منمممم
چنسالته انقدر خسته ای از زندگی
آخه اف چه سردگی
چیکار کنم چطور بخندم
خیلی از ما داریم سرکوفت میشیم چه تو مدرسه چه تو خونه
مگه ما چی هستیم چقدر تحمل داریم فکر میکنی من نمیخندیدم؟ بازی نمیکردم؟
تو اوج بچگی وقتی که ۱۰ سالم بود هرکی از راه می‌رسید میدید کارتون نگاه میکنم بازی میکنم میگفت بزرگ شدی من هی تو سرم رفت که من بزرگ شدم دیگه در حدی که با خجالت با اسباب بازیام بازی میکردم الانم بخاطر قد و قیافه از نظر اکثریت بزرگ دیده میشم چقدر مشکل رو پشت سر گذاشتم و استرس کشیدم کل بچگیم منتظر بودم کی مامانم خوب میشه ؟ کی میتونیم ما هم خوشبخت بشیم کی از دست این سرطان لعنتی خلاص میشه آره بلاخره خلاص شد از دست این همه درد درست یادمه ۱۱ سالم بود ۲ هفته به عید ۴۰۱ خلاص شد از دست داداش ولی ما خوشبخت نشدیم یادمه از اون زمان دیگه خودمم یادم رفت سخته مخصوصن اونجاش که دیگه هر کار میکنی صداشو یادت رفته همین تابستونی بابام رفت تو آی سی یو هشت روز سکته مغزی رو رد کرد خداروشکر خدا دوباره اونو بهم برگردوند من مردم و زنده شدم شب تا صبح دعا میکردم با ترس و لرز بخاطر روحیه داغونی که داشتم و دارن ممکنه رشته دلخواهمم نیارم میدونی این بخشی از زندگی من بود فقط بخشیش واسه بچگی کردن زیادی بزرگم :) فقط کاش فکر نکنیم هر کی میخنده مرفه بی درده شاید فقط میخواد دید بقیه نسبت بهش عوض نشه اونو خوشحال تصور کنن
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
42 ثانیه پیش
42 ثانیه پیش
46 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز