شعرناب

┅✶❤✶┅

مي روم از رفتن من شاد باش
از عذاب ديدنم آزاد باش

گرچه تو تنهاتر از من میشوی
آرزو دارم شبی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را
تلخی برخوردهای سرد را

بی وفایی می کنی ،انگارعاشق نیستی
چندوقتی می شود مانند سابق نیست

ناموافق ! لااقل حرفی بزن چیزی بگو
سنگدل هستی ولی آیینه ی دق نیستی

گفته بودی عشق یعنی فاصله یعنی جنون
من جنون دارم قبول اما تو صادق نیستی

یک نظر انداختی پیراهن من پاره شد
یوسفت گشتم ولی گفتی تو لایق نیستی

باتو باید بازبان دیگری صحبت کنم
خوب من!انگار اصلن اهل منطق نیستی

لیلی بنشین خاطره ها را رو کن
لب وا کن و با واژه بزن جادو کن

لیلی تو بگو،حرف بزن،نوبت توست
بعد از من و جان کندن من نوبت توست

لیلی مگذار از دَم ِ خود دود شوم
لیلی مپسند این همه نابود شوم

[QUOTE=365140590] آنکه دائم نفسش حس تو را داشت منم این چنین عشق تو در سینه نگهداشت منم آنکه در ناز ، فرو رفته ...[/QUOTE

اَلا ای مَه لقای من ، مثالِ شاخِ شمشادی
تو شورانگیز و زیبایی ، به طنّازی پَریزادی

کشیده موجِ موهایت میان واژه های من
تو با تصنیفِ چَشمانت ، چو گُل، بازیچهء بادی

به افسونِ قد و قامت ، پَری افسانهء شعری
بنازم نازِ شَستَت را ،که در شعرم به فریادی

تو سیمین تن به زیبایی چه طرحی نو دراندازی!
شِکَر پاره سخن سازی ، مگر طوطیِ قنّادی؟

شبیه شمسِ تبریزی ، کمال المُلکِ نقّاشی
سخن سِحر و نگه جادو ، به کارِ خود چه اُستادی!

تو با گیسو ، خَمِ اَبرو ، کِشانی جانِ من هر سو
به هر محفل سخن گفتی ، که در دامِ من افتادی

بنازم کِلکِ مِشکینت ، پری روُ و پری ماهی
بیا ای لُعبتِ زیبا ، به شیدایی تو بیدادی

من آن کوهم ، که پیشِ تو مثالِ کاه در بادم
مزن بر پیکرم تیشه ، که خود بی تیشه فرهادی

دلت دریا ،لبت ساحل ، چه تلفیقی شما داری!
کمی لنگر بیندازم ،که شاید دل به ما دادی

قلم مویِ خدا را بین ، که در تو فکرِ اِعجازست
چه میشد در خیالِ خود ، ز یادِ من کنی یادی

دلِ دریاییِ خود را ، به ساحل میزنم جانا
نگر تو آخرِ کارم ، منم صید و تو صیّادی

نمیشد آبرومند از ، دلِ شمسی سخن گویی؟
نمیدانم چه باید کرد ، ولی گویم تو آزادی

سلام خمره سركه ، سلام اصلِ شراب
سلام حضرت دلبر ، سلام باده ناب

سلام بر گل مريم ، سلام شيره ياس
سلام رونقِ قمصر ، سلام عطرِ گلاب

سلام سنبلِ گلشن سلام سروِ خرام
سلام بر پسِ پرده ، سلام رمزِ حجاب

سلام مرهمِ سينه ، سلام زخمِ رفيق
سلام حرفِ نگفته ، سلام بغضِ حُباب

سلام زُلفِ پريشان ، سلام قرصِ قمَر
سلام ناوكِ مژگان ، سلام غمزه عِتاب

سلام علت طوفان ، سلام ذرّه ى خاك
سلام مخملِ آتش ، سلام شوكتِ آب

سلام پرده آخر ، سلام سيمِ سه تار
سلام ولوله دف ، سلام چنگ و رُباب

سلام ليلى و مجنون سلام كوه و تَبَر
سلام ماه و ستاره ، سلام اُسطرلاب

سلام بر تهِ فنجان ، سلام بر لبِ جام
سلام ساغرِ ساقى ، سلام رندِ خراب

تو يعني قبله گاه ياس بودن / تو يعني يک بغل احساس بودن

تو يعني تا خدا پرواز کردن / تو يعني عشق را آغاز کردن

تو يعني نام شيرين را ربودن / تو يعني کوه کن فرهاد بودن

و من يعني عطش يعني شقايق / تو معشوقي و من تنهاي عاشق.