یکی از اسم خای خدا رب هستش، یعنی پرورنده، پرورش دهنده، مثل یه مربی.
فکر یه دروازبان توپهای هوایی رو خوب بگیره، مربی دیگه باهاش توپهای زمینی رو تمرین میکنه، چون هدفش رشد دادن و رفع ضعفهای اون هستش.
پس معمولاً مسیر زندگی جوری پیش میره که نقطه ضعفهات نمایان بشه و بتونی روش کار کنی و حلش کنی.
اما اینکه گفتی، مطمئن باش، خدا همیشه منتظر ما هستش، با همه خرابکاریهای ما بازم برامون با آغوش باز منتظر و مشتاقیه، عاشق مون هستش. اما حکمتش بر عشق و محبتش غلبه داره.
هر بار خراب کردی، بگو خدایا یه فرصت دیگه، این بار درستش میکنم. دقت کن، درس بگیر، فکر کن، مشورت کن و برو...
خودت رو بهش نشون بده اگر دوسش داری.
شنیدی میگن ریا بده، ریاکاری خوب نیست؟
به نظر من برعکس، خیلی هم خوبه، ریا یعنی خودت رو به کسی نشون بدی، وقتی معلم باشه و مدیر مدرسه تو خودت رو الاف معلم نکنی، نظر مدیر رو جلب کنی. اگر قبول کردی خدا بهترینه و بالاترین باید براش ریا کنی، بگو منو ببین، بخاطر توام، تمام تلاشم رو کردم.
میدونی تمام تلاش یعنی چی؟
فکر کن چقدر میتونی بدویی؟ با چه سرعتی؟
حالا فکر کن، اگر گرگ دنبالت کنه چی؟ اگر یه گله گرگ باشن چی؟