عزیز دلم منم ۱۹ سالمه دو سال تو رابطه ام
منم پارتنرم خیلی سخت کار میکنه صبح ساعت۶/۷ میره تا ۶/۷ شب یا دیرتر حتی روزاییم بود که تو بارون و سرما با موتور میرفت سر کار ولی من باید بیام بگم تقصیر منه که سختی میکشید؟
من باید بیام خودمو سرزنش کنم؟ خودمو تخریب کنم کوچیککنم؟
بجای این احساسات به پارتنرم و خودم افتخار میکنم که با وجود هر کم و کاستی با وجود هر نقص و عیب و تفاوتی که ممکنه داشته باشیم همو پذیرفتیم و باهم کنار میاییم
پارتنر منم سخت کار میکنه من خودم حتی یه شارژ ده تومنی دلم نمیاد بزنه برام! ولی اون دوست داره حتی هزار تومنم داشت برای من خرج کنه توی ذاتشه نمیتونه تغییرش بده مرده و ذاتا حمایت گره حالا بعضی مردا با خرج کردن بعضیا چیزای دیگه علاقشونو نشون میدن پارتنر من و تو با خرج کردن نشون میدن علاقشونو
ما باید بیایم خودمو خورد کنیم آبجیه قشنگم؟
این افکار و از خودت دور کن به جای این فکر کن وقتی باهاش ازدواج کنی چقدر میتونی خوشبختش کنی و چقدر باهم میتونین به زندگی آروم و قشنگ و تجربه کنید چقدر میتونی بهش عشق بدی چقدر میتونی اون خستگی که بیرون و موقع کار کردن تحمل میکنه با مهربونی و رفتار قشنگت از رو دوشش برداری به این چیزا فکر کن نه چیز دیگه