با صفر که نه جهاز کامل از من ، خونه از پدر شوهر، بعد از ۲۰ سال الان همه چی از خودمونه ولی سختی کشیدیم
از صفر شروع کردیم، هنوزم صفریم😂
تایم صبح فروشندگی کار میکردم
بعد ظهر ارایشگری رنگ و میکاپ و...
ولی جنازه میرفتم خونه چقدر سختم بود گاهی اینقدر خسته میشدم که زار میزدم از ته دلم ولی نمیذاشتم شوهرم ببینه مبادا احساس بی عرضگی کنه دلش نشکنه ـ ـخانواه همسرم ضعیفن ولی پدرم وضعش خوبه برادرم توی رفاه کامله بهترین خونه و ماشین و..
اما من برای غریبه ها کار کردم از غریبه کمک خواستم از پدرم نه.
هر دو کارت سخته واقعا
خدا قوت
کاش پدرمادرا بفهمن که دخترشونم میتونه جزو بچه هاشون به حساب بیاد.
ایرانیا پسر دوست هستن.
من بارها جلوی پدرم میگفتم خوش بحال سعید( داداشم ) کاش منم یه پدر مث پدر اون داشتم.کنایه میزدم
درضمن من مجردم.متاهل نبودم
اما پدرمادرم فقط پسراشو میبینن.دختر تو خانواده های ایرانی ارزشی نداره
دقیقا من جلوی شوهرم خجالت میکشم
میگم لابد با خودش فکر میکنه چقدر من بی ارزشم و جایگاهی ندارم توی خانوادم..
اون داره میبینه چطور داداشم بهترین خونه و وسایل و ماشین رو داره
داره میبینه من چقد زحمت میکشم دوسم داره
من نخوردم نپوشیدم که حداقل ی خونه بخریم
چی بگم امیدم فقط به خداست
پدر و مادر من
تو این اوضاع ادم خرج روزانش و درآره شاهکار زده
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
