وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا
کلمه ی (نحله) به گفته ی راغب اصفهانی از (نحل) به معنای زنبور عسل هستش چون زنبور عسل میبخشد و توقعی هم ندارد به هدیه هم نحله گفته میشه البته مفسیرین نحله رو به معنای دَین گرفته اند یعنی مهریه بدهی قطعی مرد به زن هستش
۱مهریه نرخ یک زن نیست بلکه نشانه ی صداقت و محبت مرد به زن هست
۲زن در گرفتن یا بخشیدن مهریه ازاد است
۳رضایت ظاهری کافی نیست باید رضایت قلبی هم باشد بخشش های اکراهی اعتباری ندارد
۴مهریه بهای زن نیست بلکه هدیه ی مرد به زن هستش
5در دوران جاهلیت و بعضی اقوام مهریه زن رو پدر یا اقوام اون میبردن و خدا توی این ایه ابتدا نام گیرنده رو میفرماید «اتوا النسا» مهریه رو به خود زن بدهید و نفرمود ک اتوا صدقات النسا اگر مورد دوم بود گیرنده میتوانست هر کس باشد
