وسواس فکری

عزیز دلم من ۲۲ سالم تقریبا از بچگی این وسواسیت فکری داشتم  ک مامانم میمیره بابام مییره خودم سرطان دارم این مریضه هر شب نفسش چک کن فکر کن بی پناهی و بدتر از اینا و مشکلات دیگ تو زندگیم باعث شد دستم عصاب بگیره معدم همینطور افسرده شم میخوام بگم استرس بدنت داغون میکنه و تمام فکرت شدع افکار منفی انقدر زیاد ک نمیتونی به هیچ چیز مثبتی فکر کنی ی شب مثل من پیش خودت بگو اگ خدارو قبول داری بدون مرگ و زندگی حتی اینک به یکی بخواد مریضی بده سرنوشت همش دست خداس برای خودت سلامتی خودت ارزش قائل شو چون این افکارا مثل من تهش فقط خودت داغون میکنه توکلت به خدا باشه چون همه چی دست اونه 

نه چون هرکی دارو میخوره میخوره میگه اولش خوبه خیلی اروم میشی انگار دوباره متولد شدی ولی بعد یه مدت دوباره برمیگردی به قبل 

اگه به حرف دکتر گوش بدی

تا مثلا یکم بهتر شدی خودت سر خود دارو رو کم زیاد نکنی

اجازه بدی دکتر تصمیم بگیره

کی دز دارو‌کم‌ بشه

کی قطع بشه این اتفاق نمیفته

من میشناسم یکی رو که همینجوری بود و الان حالش خوبه

همه داروها عوارض دارن

حتی استامینافن

ما دارو رو به خاطر درمان وضعیت موجود مصرف میکنیم نه برای عوارضش

عزیزم الان که شرایطتت اینه از عارضه‌ی دارو بدتره؟

بعد برای عارضه‌ای که درصدی هست

ممکنه باشه ممکنه نه

اونم در آیییینده

الان خودت تباه نکن 

الآنم به افکار وسواسی وابسته ای یا اراده کن از این فکرت رها شو یا اینکه نابودت میکنن دیدم که میگم

اسی زیاد بیرون برو ورزش کن تو اجتماع باش سرگرم باش 

من همینم سر معدم عصاب گرفته دلشوره میگیرم انگار یکی سر معدم چاقو میزنه انقدر حمله عصبی دردناک و زجر و دست خودت نیس هم درک میکنم ولی من دارم سعیم میکنم من روز هم حالم بد بود اما الان روز خوبم فقط شب اینجوری میشم ولی بازم نا امید نشو تمام سعیت بکن برنامه بریز واس زندگیت بیرون برو ی کاری دست و پا کن انقدر جسمت خسته بکن ک دیگ روحت خسته نشه 

به خاطر همین میگم برو روانشناس اگه اوضاع با روان درمانی حل نشه میفرسته پیش روانپزشک