ازدواج با کسی ک دوسش داری یا دوست داره

ن اونی ک دوسش دارم با هم ب همه چی رسیده و کاملا مستقل هس

اما اونی ک دوسم داره دو سال ازم کوچیکتره و کلا وابسته ب خانوادش و هیچی نداره از خودش

ی جوری سر ب سرم میذاره ک احساس ضعف میکنم

مثلا من قدم 150 هس

اون 180

دیروز میگه چرا قدت بلند نمیشه، کی میخای رشد کنی

من خوشکلم، هر کی اولین بار میبینه میگه خوشکله، مثلا میگه با همین قیافه میگی چرا منو نمیگیری

یا خونرو کابینت زده، کابینت‌ها خیلی بالاس، ازینا ک چسبیده ب سقف

گفتم خیلی بالاس من دستم نمیرسه 

گف پس زن زندگی نیستی 

دیشب بهش گفتم من بدردت نمیخورم، این چیزا رو میگی

گف ببخشید سر ب سرت میذارم منظوری نداشتم 

اما من ذوقم کور شد با این حرفا