به عنوان کسی که پسر دومم ۸ ماهشه و پسر اولم ۶ سالش، دارم صحبت میکنم عزیزم. اگه با این دید بخوای نگاه کنی که کلا بچه ی اول رو همنباید بیاری چون دقیقا این مسائل برای بچه ی اول هم صدق میکنه. دوم اینکه منطبق تجربه ی خودم میگم، خیلییی سخته مادری کردن در کل، ولی وقتی بچه ی دوم رو بیاری تازه متوجه میشی که تک فرزندی چقدر سخت تر بوده. الان پسر اول من بعد از تولد بچم، خیلی تغییر کرده به نظرم.تاب آوریش بالاتر رفته، مسئولیت پذیر شده خیلی زیاد و من واقعا راضیم. سوم اینکه منبیشتر روی صبر خودم کار کردم، تحمل خودمو بالاتر بردم و نتیجش رو روی بچه هام دیدم. نظر شخصی من اینه که آدم یا کلا نباید بچه بیاره یا باید دوتا بیاره. تک فرزندی واقعا ظلمه در حق بچه. چون خودم به چشم دیدم دارم میگم. البته همهی اینا نظر شخصی منه
فرزند آوری و فرزند پروری و تربیت کردن کودک و یک نسل و نسل های بعد واقعا خیلی سخته همه چیز سلسله وار بهم مرتبط میشه
تربیت فقط یک کلمه نیست
گاهی توان و شرایط محیطی و هیچ تلاش و مدارایی و ناکامی های این دوره شرایط جامعه و گروه دوستان همه چیز رو میتونه برعکس بکنه و ناموفق و ناامید بشی
الان هم هیچ دو فرزندی شبیه هم نیستن
دنیاهای درونی و بیرونی انسانها کاملا متفاوت شدن
ترس داره
من خودم دوتا دارم بچه دوم نصف مشکلات بچه اول رو داره (اگه ایشالله سالم باشه و بیماری نباشه)
چرا که ما تجربه داریم وبخاطر همین قبل از هر واقعه همه چیو پیش بینی میکنیم و کنار اومدیم با بچه داشتن و سبک زندگی بچه داشتن
وحتی بسیاری از مشکلات بچه اولو رفع میکنه مثل اویزونی به مادر
گوشه گیری
ضد اجتماعی بودن
وحس تنهایی و
من بجز دوسال شیر دهی الان خیلی وقت ازاد دارم در صورتی که قبلا با یه بچه همش گوش بفرمان و دراختیار بچه اول بودم وباید پارک ومهمونی و گردش زوری میرفتم که از بی حوصلگی دربیارمش
واینه انرژی و حس خوب زیادی بچه کوچیک با خودش میاره ذوق زیاد وشور وهیجان تو خانواده و در واقع بچه دوم بنظرم خانواده رو پیوند میده به هم مثل یه سنجاق نقطه اتصال هممون میشه همه براش همکاری میکنیم مراقبشیم واز شیرنکاریاش سر ذوق میایم
تربیتشم کاملا دنباله رو بچه اوله و نیاز به تلاش مجدد ندارین
سلام عزیزم همشون رو صحیح فرمودین
البته دید انسان برای فرزند اول مسلما خیلی متفاوته
شرایط محیطی در فرزند اول و هم به دلایل توان جسمی روحی و سن مادر مناسب تره
الان شرایط جامعه از همه لحاظ به شدت دستخوش تغییره
من برای اولی واقعا نمیدونستم همه ی مراحلش حداقل برای من میتونه تا این حد سخت پرچالش و...باشه
و همین اولی رو هم با هزاران وسواس و سنجیدن هزاران مورد به سختی راضی شدم بیارم
بله منم حس میکنم با بودن فرزند دوم
مشکلات کمتری شاید تجربه بشه در فرزند اول و خانواده
و اینا ممکنه هم حدس و گمان باشه
شرایط زندگی هر خانواده ای متفاوته
ممنونم دوستان مشارکت کردین خوشحالم از حسن نظرات و دلگرمی هاتون
خیلی خوب و مفید شرح دادین درسته
🙏
من که هم قادر به تصمیم گیری نیستم و هم از عمق وجودم راضی نشدم هیچ وقت
و مشکلات هم برام زیاده
اما این حسن ها هم واقعا وجود دارن
بنظرم حداقل کسایی ک زایمان های راحت دارن دریغ نکنن
یا اعصاب آروم و خانواده ی خوب و سطح مالی متوسط دارن
حیفه فرزند تک بمونه
اینکه مادرها میگن سر اولی یا دومی اعصابم بهتر بود و هر کدومشون ویژگی و شرایط متفاوتی دارن
نباید خیلی سخت بگیرن واقعا گاهی دلایل غیر ارادی داره
حتی ظاهر زندگی آرومتره ولی اعصاب ناخودآگاه تنش بیشتری داره
کاش همه زوج ها و والدین در مراحل زندگی مطالعه داشته باشن تراپی انجام بدن آگاهی های مفید خودشون رو بالا ببرن و ارتقا بدن
امیدوارم همیشه همه ی والدین و فرزندان و کلا جامعه ی سالم و شاداب و قدرتمند داشته باشیم که حامل روح نیکی و خرد گستر باشه
سلام عزیزم شما فرزندت دختر یا پسر؟
سخته
اما زندگی پر از سختیه اگه بخوایم از سختی فرار کنیم بمیریم راحتتریم
اصلا دنیا جای سختی کشیدنه
عوضش ارزش سختی کشیدن رو داره
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز