من
منم تنهام شوهرم رفته دوچرخه سواری
آسایش نداریم ها
میگه نیست که چرا ناراحت شدین
من همیشه تنهام جسمم میان جمع هست اما روحم تنهاست شوهر روانی من توی این شهر غربت که همدم نمیشه خوبه خیلی خوبه اما وقتی بهش میگم ماشین لباسشویی خرابه درستش کن یا شیشه واسه گل میز بگیر اگه این حرف رو دوبار تکرار کنم خودش رو میزنه مثل زن گریه میکنه
دارم دق میکنم نه خدا بهم بچه داده نه شوهر عاقلی نه خانواده شوهرم که مثل سگ درنده هستن تنها وغریب تو این شهرم مونسم شده نی نی سایت و شبکه های جم
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
