هیچ دوستی ندارم
خیلی خیلی خیلی تنهام
درسته خدا و خانواده مو دارم ؛ولی ...نیازی به توضیح نیست فقط یه عده خاص متوجه میشن چی میگم:)
خیلی دلم برا رفیقم تنگ شده ؛ من اونو برای همیشه از دست دادم 😔
میدونم که دیگه هیچکس نمیتونه جای خالی اونو برام پر کنه ، بین اون همه آدمای بی لیاقتی که دیده بودم و هیچکدوم و لایق دوستی نمیدونستم اون بهترین بود ؛ بهم یاد داد رفاقت یعنی چی
ای کاش میشد یه بار دیگه باهاش حرف بزنم و بهش بگم چقدر دوستش دارم ولی ...🙂
چرا چش شد مگه
روحش شاد باشه 🖤
خیلی متاسفم عزیزم
درک می کنم حس و حالت رو واقعا شرایط سختیه
من هم رفیقم رو از دست دادم ولی خوشبختانه ایشون زنده ست
ولی حال الان شما کاملا برام قابل فهمه
از خدا می خوام بهتون صبر بده
و روح دوست تون هم در آرامش باشه
من نه سال با یه نفر دوست بودم مثل خواهرم بود دیگ ارتباط خانوادگیم پیدا کردیم ولی اون متاسفانه دوستیمونو بهم زد ...برای من خیلی سخت بود ..به اندازه تموم شدن یه رابطه عاطفی ضربه خوردم....
گفتم اینجا جوابتو بدم اون تاپیکتو قفل کردی...
من نمیگم مذهبی میگم مقیدم نسبتا
و ببین محبت واقعی و علاقه واقعی بدون شناخت به دست نمیاد
من خیلی سری سخنرانی های رائفی پور و پناهیان درباره اهل بیت و محبتشون و کلا درباره دین خیلی گوش دادم سعی کردم اعتقادم تقلیدی نباشه بلکه واقعا با عقل و قلبم درکش کنم
و این شد که عمیقا محبتشون رو باور دارم و روح زندگی میدن بهم حتی با وجود اینکه ضجه نمیزنم یا نمیگم حتما برم کربلا حتما حاجتمو باید بدن...
من خیلی آروم یکم گریه میکنم تو روضه اونم به خاطر علاقه ام
و اینکه سعی کردم سبک زندگیشون و مسیرشونو بشناسم
و خیلی روی اخلاق و شخصیتم تاثیر مثبت گذاشتن
وگرنه اگه آدم امام زمانشو نشناسه جاهل از دنیا میره و این روایت پیامبر هست
حالا به قول شما خیلیا برای امام حسین اشک هم میریزن ولی اشک امام زمانشونو درمیارن خب این یه محبت تقلیدیه
به قول رائفی پور طرف میره به بهونه روضه، برای عقده های خودش گریه میکنه که خالی بشه
البته همه اینطوری نیستن ما هم از دل کسی خبر نداریم
ولی شما که میخوای محبت به دست بیاری، اول با شناخت شروع کن خیلی تاثیر داره
من وقتی بچه بودم با مادرم میرفتم مسجددمادرم مذهبی شدید نبود بعد زن های دیگه و مداح که فریاد میزدن گریه می کردن برای شهادت امام حسین و حضرت زهرا ،همیشه برام سوال بود مگه اونا الان تو بهشت نیستن و کنار جوی آب و.... عشق و ....
چرا ما باید اینجا گریه کنیم ؟
آیا منطقی
