روزهایی داشتم ک تنها راهم همین بود و خودمم دار زدم
خودمو دار زدم اولش داد کشیدم
بعد چشام سیاهی رفت صدای خودمو نمیشنیدم دیگه.. صدای فریاد مردای خیلی زیادی رو میشنیدم داشتن داد میزدن صداشون خیلی وحشتناک بود
که داشتم کر میشدم
بعدم مامان و بابا نجاتم دادن دوباره همچین گوهی نخوردم خدارم شکر کردم
بعدن ها از چندتا دعانویس دلیل این فریاد هارو شنیدم خیلیاشون گفتن عالم برزخیه که برای اونایی ک خودکشی کردن به وجود اومده
من زمانیکه انتخاب اشتباه می کردم نمیدونستم قراره با همچین مصیبتی و بلای طاقت فرسایی روبرو بشم انتخاب مرگ و زندگی بود و مشکلات دیگه که به اینجا رسید هیچکس رو نداریم برامون کاری کنه ما تنهاییم و خودمون رو تنها گذاشتیم توی این دنیای بی رحم که همه آرزو ها و خوشبختی رو با بی رحمی می تونه بگیره ...
یه چیزی بگم؟ فکر میکنم اینایی که میخوان خودکشی کنم اونقدر هم شرایطشون بد نیس چون وقتی شرایط واقعا بده آنقدر بدبختی زیاده وقت نمیشه به خودکشی فکر کرد. من خودم سالها افسرده بودم اون زمان که خونه پدرم بودمو راحت بودم فکر خودکشی داشتم الان متاهلم با هزار بدبختی ولی فکر خودکشی ندارم
[QUOTE=349633466]چقدر حرف دل من بود منم نمیدونستم قراره تو چه جهنمی بیوفتم هر روز میمیرم و زنده میشم انگار[/QUOTپس همدردیم
من تو زمان متوقف شدم انگار ...
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-31 ثانیه پیش
-22 ثانیه پیش
-19 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز