با خواستگار خوبی که خیلی به دل تون نباشه، ازدواج میکنید؟ بدتون نیاد، خوشتون نیاد، حس جنسی م نداشته باشید...، سن تون هم نزدیک 30، با این شرایط ازدواج میکنید،
خصوصا اگه آدم احساسی باشه، چجوری از اون حس به دل نشستن و تمایل و علاقه بگذره؟
تصمیم منطقی بهتره ولی خب ته دل آدم انگار باز راضی نمیشه و ی حسرتی میمونه...
اینکه اگه آدم خوبی باشه بعدها علاقه ایجاد میشه، درسته؟