شما بگید

این دنیا در برابر ابدیت ما خیلی کوتاهه . مثل مهمونی هست . یکی زود تر تشریف میاره یکی دیرتر یکی زودتر میره یکی دیرتر یکی خوب از خودش پذیرایی میکنه میخوره میگه میخنده یکی میره یه گوشه و استفاده ای نمیبره ... اما مهم اینجاست هر کی که برمیگرده خونه خودش میگه آخیش هیچ جا خونه خود آدم نمیشه ... ما هم یه روز باید برگردیم به اصل خودمون پیش خدا.

خانوادت 🙄

من هیچی خدارو شکر میکنم بابت تمام اتفاقات زندگیم نمیگم خیلی با ایمانم اما همیشه سعی کردم از حضرت ابراهیم الگو بگیرم شخصیتی که بزرگترین آزمایش رو پس داد و داشت از فرزندش جگر گوشه اش میگذشت تسلیم امر خدا بود این اتفاقا بهرحال انسان رو ناراحت میکنه اما انسان اگر به خدا وصل باشه دچار ناسپاسی و غصه نمیشه ما باید از درون پر باشیم و برای شاد بودن محتاج هیچی نباشیم...

من تو زندگیم خیلی چیزا رو از دست دادم که اگر هر کس جای من بود الان از غصه پیر شده بود اما خدارو شکر من همیشه حالم خوبه و شادم و شکر گذار و هیچی اذیتم نمیکنه خدا به صابرین پاداش و مژده داده و من همیشه بعد از صبرم یه جایزه بزرگ از خدا گرفتم البته صبر خیلی با تحمل فرق داره تحمل یعنی غصه بخوری صدات درنیاد صبر یعنی ایمان داشته باشی خداوند برای تو کافیه و پشتیبان توئه و هیچی سخت نیست