چقدر ارزو کردیم تا ارزو هامون براورده شه گم شده امون پیدا شه ولی خود به خود زندگی اونا رو بهمون برگردوند
خوب
تو چالشهای زندگی هر کسی
قضیه با سلام و صلوات ما اگر بخواد مشکلتون حل شه و گمشد هامونو پیدا شه گفته شد
سلام وصلوات و دعا خوبه
ولی مهمتر اینه اگاه باشیم
ارزو کردن چیزی از زندگی اونهم خالق امتحان کردن خالقه یعنی یه کاه مثا ما بیاد کوه خالق شو ؛خدای عزو وجل رو امتحان کنه چه برسر خلق می یاره
در ثانی ارزو داشتن هر چیزی فرار به جلو هم هست یعنی انگار خداوند مارو زندانی کرده و ما ارزو داریم این یعنی گریختن پیش عدل الهی وعدلش رو رو زیر سوال بردن و خون اتقوا و تقوی رو می ریزیم مالک و تسلطی بر خود در اتقوا و نکردن یک کار که خلاف میلمون هست نداریم
کلاس اول این همه غلط؟؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
50 ثانیه پیش
53 ثانیه پیش
54 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
