۲۳ سال سینگلی

منم مثل تو بعضی موقع ها این فکرا سراغم میاد ولی به رابطه های دوستام که نگاه میکنم میبینم اونا اوضاعشون از من بدتره ۹۰ درصدشون  با پسره کات می‌کنند و افسردگی می‌گیرند گریه و زاری  و حال روحیشون داغون میشه و ....

 بیخیال خدا یکی خوبشو برات کنار گذاشته به موقعش سراغت میاد فداتشم

سلام عزیزم احساس نیاز به عشق و توجه و... اینا همه طبیعیه و شما اتفاقا آدم سالمی هستی

اما این حس باید از راه صحیح ارضا بشه نه یه راهی که مشکلی بشه برات سر مشکلات دیگه

به ازدواج فکر کن و موقعیت های مختلف ازدواج رو از راه خانواده زیر نظر اون ها بشناس ان شاء الله یه فرد خوب که خدا نصیبت کرد معنی واقعی عشقی که امنه رو میفهمی

نه ندارم البته جایی هم نمیرم چون کنکور دارم.اما حس میکنم هیچوقت قرار نیست محبت واقعی دریافت کنم از کسی..‌.

اصلا اصلا چیز خاصی نیست اونطور که تو فکر میکنی مخصوصا اگه با ادم ناسالمش باشی

اره همون😂رابطه یعنی.کسی پیدا میشه اینطوری اصلا؟

درکت میکنم منم هیچوقت با کسی نبودم از بس نبودم بیحس شدم احساساتم مرده

من فکر نمی‌کنم سرکوفت بزنن.شما هم اینطوری ارزش خودت و پایین نیار.با اینکه شرایطم خوبه.اما باور نمیکنم کسی بهم محبت کنه.اینقدر تو زندگیم بخاطر درسام تنها بودم....

آره

اما الان زوده برات من ۱۰ سال بزرگتر از تو ام بهت توصیه میکنم تو این سن برو دنبال هدف درسی یا کاریت

دنبال دوس پسر نباش فقط فکرت و درگیر میکنه

بعد از ی سنی که ب هدفات رسیدی،دستت رف تو جیب خودت

اونموقع با عقل بیشتری ک پیدا میکنی،میتونی آدمی که سرش ب تنش بی ارزه رو پیدا کنی

تا الانم همین بوده....کل عمرم فقط درس خوندم....ایشالا امسال دانشگاه میرم....اما منم خب آدمم و نیازمند محبت و چقدر سرکوب کنم؟ تا آخرش که بی حس بشم به هرچی؟.😕 دلم یه آدم همیشگی میخواد نه از این دوروزه ها

از پسر جماعت انتظار عشق نداشته باش

شاید چند صباحی بهت توجه کنن اونم ب هزارتا نیت

واس عشق وقت هست

با دوستات برو بیا بگرد ازین سنت استفاده کن یهو ب خودت میای میبینی تو مرز ۳۰ سالگی هستی😂

اون بی حس شدنه ک میگی خیلی خوبه

بهت قدرت میده

میفهمم چی میگی اصلا ادم سالم نیاز به ارتباط داره این اسلام مغز ادمارو شستشو داده

یکی از اطرافیان اتفاقا دقیق افکارش مثل شما بود 

می‌گفت دخترم باید تجربه کنه 

باید آزادانه دوست پسر انتخاب کنه 

و.......

با یکی از اقوام دورشون ارتباط برقرار کرد 

مادرش خیلی حمایتش میکرد 

حتی میدونست پسر ازش را...بطه خواسته 

باز چیزی به دختر نگفت 

دختر فکر و ذکرش همه شده بود ازدواج با پسر 

همیشه بیرون بودن باهم 

چندین بار رفت خونه پسر تا اینکه کار از کار گذشت 

باز مادر تریپ روشنفکری گرفته بود 

و یک روز پسر کاملا با دختر قطع رابطه کرد و‌کاشف بن عمل اومد رفته خواستگاری دختری دیگه و چند روز دیگه هم جشن عقدش بود 

دختر خودش رو به در و دیوار زد تا اون عقد رو بهم بزنه 

اما پسر کلی دعوا کرده بود که من از اول هم قصدم با تو ازدواج نبوده 

حالا اون دختر شاداب و سرحال 

شده یک دختر افسرده و پرخاشگر 

پسر ازدواج کرد و بچه دار شد 

دختر با ضربه ای که خورد ازدواج هم نمیتونه کنه مگر شرایط خاصی باشه 

و الان دلخور از دست مادر که چرا راهنماییش نکرد و از اون کار جلوگیری نکرد؟؟؟؟؟؟