امضام حرف دلیه........هیچ چیزی توی دنیا ارزش نداره به خاطرش غصه بخوری ، اینو از من ۱۷ ساله داری میشنوی که تو این سن تیک عصبی گرفتم ، سردرد تنشی گرفتم ، ریزش موی شدید گرفتم ، معده درد عصبی گرفتم . خیلی درد هایی رو تجربه کردم که شاید هیچ آدمی تا حالا تجربش نکرده بود ، اگه داری این امضا رو میخونی و خودت پدر و مادر هستی ازت خواهش میکنم به بچت محبت کن غرروشو نشکن بینشون فرق نزار....به خدا من پیر شدم زیر دست این خانواده:) شاید برای بعضیا خنده دار باشه ولی من توی حسرت اینم که فقط یکبار یکی به من بگه «میدونم چقدر سختی کشیدی میدونم بچگی نکردی میدونم خیلی خسته ای از همه چیز ، بیا بغلم راجب همه شون گریه کن» میدونی چیه تو خیلی ارزشمندی ، همه آدما ارزشمندن فارغ از هر ناتوانی که داشته باشن ، همیشه مهربون باش ، آدم خوشگل دیدی بهش بگو که زیباییش تورو محو کرد ، لباس خوشگل دیدی به صاحبش بگو ، شاید برای تو چیز کوچیکی باشه در حد یه حرف ولی طرف مقابل تا مدت ها بابتش خوشحاله و این حس خوبی که دادی به خودت برمیگرده یه حایی
