امشب خیلی دلم گرفته بیاید حرف بزنیم

من ایندفه سفت و سخت چسبیده بودم به زندگیم و بچم و شوهرم ولی چون یکم دعواهای بدی داشتیم یکم دلخوریه یادم نمیرفت

درحقیقت من و شوهرم هردو اسیب دیده بودیم بخاطر بچمون واقعا شکننده شده بودیم

باز من خیلی صبوری کردم به خانوادش چندین بار گفتم باز شروع کرده اهمیت نمیدادن میگفتن تو چیزی نگو کاری نداشتباش خودش میزاره کنار ، روز بروز شوهرم بدتر میشد و من میدیدم چطور عذاب میکشه ولی کاری ازم برنمیومد

شغل دولتی داشت ایندفه ام ۲۰روز نمیرف سرکار بیکار میشد

یروزی که خیلی توهمش بالا بود یعنی دوسه هفته بود که خیلی بالا بود امااون روز دیگه خیلی ترسناک بود و انگار یه نفر دیگه بود درارو قفل کرده بود کلیدارو قایم کرده بود گوشیمو گرفتبود و چاقو بدست توخونه میچرخید و همونجا جلوی ما شیشه ام میکشید گوشیمو داد گف زنگ بزن خانوادت بیان دنبالت منم زنگ زدم از ناچاری، چون واقعا خیلی ترسیده بودم دیگه بابامم اومد و بمن گفتن پس تو این بچرم ببر که ما اینو ببریم درمان کنیم چون ما نمیتونیم این بچرو نگه داریم، حالاالان یماه بشتره من خونه بابامم ازونا خبری نیست میگن عیبی نداره تو بمون اونجا تو بیای باز میره معتاد میشه خب من میمونم ولی این بچه خیلییی اذیت میکنه مامانم و بابام دیگه خسته شدن بیچاره هت نظم زندگیشون بهم خورده

من زندگیمو شوهرمو دوسدارم نمیخوام خرابش کنم افسار زندگیمون افتاده دست خانوادش قبلا اصلا جرئت دخالت نداشتن اما الان که شوهرم مریض شده جولان میدن ، شوهرم افسردگی هم گرفته ولی من مطمئنم دوقطبی هم شده

من چیکار کنم اخه  بچم ازینور کلاسای کاردرمانیشو نرفته داره پسرفت میکنه اینجا شهر کوچیکه کاردرمانی نداره

قربونت برم عزیزم مرسی از دعای قشنگت

ممنون بیا پیوی