بعد ی عمر تلاش ..

تو ی خونواده نسبتا فقیر ب دنیا اومدیم سه خواهر و سه برادریم  و تاجاییم ک یادم میاد ی مادر بیخیال و فامیل پرست و ی پدر مستبد داشتیم .از روزی ک چشم باز کردم مامانم باافتخار میگفت پدرتون شمارو نمیخاست من دنیاتون آوردم 😢بایدتاعمردارین مدیون من باشین از همون بچگی قربانی خواسته های اقوام مادرم بودیم ، قوانین خونمون رو خواست فامیل مادرم میچرخید. مامانم از همون بچگیامون تخم نفرت فامیلش تو قلبامون کاشت .بماندازهمون بچگی درس میخوندیم و کارمیکردیم بعد اتمام درس وارد بازار کار شدیم ب سختی کارکردیم  شبانه روز زحمت کشیدیم تلاش کردیم قرض گرفتیم وام خونگی شرکت کردیم و.. تا چند سال پیش منو خواهر کوچیکم تونستیم شراکتی ی خونه شصت هفتاد متری تو جای پایین بخریم  و با خانواده مستقر شدیم توش تازه یکم وضعمون بهتر شده بود ک دوسال بعدش من و بعد ی سالش خواهرم ازدواج کردیم.ولی ب شوهرامون نگفتیم خونه برا‌ماست و تاالانم مامان و بابام توش ساکنن توقع اجاره ک نداریم اما خرجشونم گردن ما بچهاست هر ماه ی مبلغی بهشون کمک میکنیم منو خواهرام گاهی دور ازچشم شوهرامون و بعضی وقتاهم با اجازه شون ک همونم تااخر ماه نمیرسونن با این وجود مامانم مهمونیاشوو تواین شرایط بازم برگزار میکنه هر  یکی دوماه مامانم ب بهونه های مختلف فامیلاشو دعوتی میگیره پدرمم شاغل و چندان درامدی هم نداره و همونم کفاف ولخرجیای مامانمو نمیده و ماهم کمک خرجشونیم  دیگ واقعا حرصم در اومده کوتاه هم نمیاد میگ اختیار خونه و زندگیمو دارم دوسدارم دعوتشون بگیرم نمیدونیم چیکار کنیم باش