قشنگ بودن
🌱❤️✨
خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود
و ماه را ز بلندایش به سوی خاک کشیدن بود
پلنگ من دل مغرورم پرید و پنجه به خالی زد
که عشق ،ماه بلند من برای دست رسیدن بود
من و تو آن دو خطیم آری موازیان به ناچاری
که هر دو باورمان از آغاز به یکدیگر نرسیدن بود
گل شکفته خداحافظ!
اگرچه لحظه دیدارت
شروع وسوسه ای در من به نام دیدن و چیدن بود
اگر چه هیچ گل مرده دوباره زنده نشد اما
بهار در گل شیپوری مدام گرم دمیدن بود
چه سرنوشت غم انگیزی که کرم کوچک ابریشم
تمام عمر قفس میبافت ولی به فکر پریدن بود
//منزوی //
و شاید جالب باشه براتون ، این شعر در واقع یک افسانه هست که در مناطق کوهستانی کشور ، برخی قدیمی ها معتقد بودن در شبهای که مهتابی هست و ماه کامله ، کوه های که پلنگ دارن پلنگ ها میرن در بالاترین صخره ها و می پرند که ماهو بگیرن ! میگن پلنگ مغروره و باشکوه و نمیخواد بالاتر از خودشو ببینه
صبح شبهای مهتابی اگر در اون کوهستانها رفت و آمد کنید جنازه پلنگ ها رو در دره ها میبینید که پریدن ماهو بگیرن و خب طبیعتاً نتونستن و پرت شدن پایین
و برای اولین بار منزوی از این شعر استفاده کرده و مطلع غزلش رو از این داستان آورده 🌱✨
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
35 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
37 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
