دل نوشته 😄💔

اینم شما یادگاری داشته باش.

نشد حرف دلمون رو بزنیم؛
نه که نشه ها!
می شد، ما بلدش نبودیم.‌..‌
به خیالمون همین که ته هر پیامی بنویسیم مواظب خودت باش و چتر یادت نره و قرصاتو بخوریا کافی بود.
گمون میکردیم همین که جیب ژاکتامون اندازه دوتا دست جا داره و پیراهنمون با رنگ چشماش سته و تاریخ تولدش رمز گوشی و هر کوفت و زهرمار مجازی مونه کفایت میکنه...
انتظار داشتیم نگاه چشمامون کنه و بخونه رازه مگوهامون و حرفهای نگفتمون رو!
توقع داشتیم لابلای تمام حرفهامون توجه کنه و
عشق رو مزه مزه کنه...
از اون فشار آروم موقع گرفتن دستهاش اشتیاقمون و حس کنه و از مکث کوتاه قبل از خداحافظیامون بمون حالیش بشه و از کجایی گفتنامون دلتنگیامونو بفهمه و از خیره شدن گاه و بیگاه توی ظلمت چشماش درد ابتلامونو ببینه و از سکوتمون دوست دارم بشنوه!
ما دهنمون تق و لق نبود که عشق لقلقه ی زبونمون باشه،
ما از این ور بوم افتادیم بس که به زبون نیاوردیم دوست داشتن لعنتیمون رو،
که سرد شد،
که ازدهن افتاد،
که از چشم افتاد،
که کسی باورش نکرد،
که کسی باورش نشد...
نشد حرف دلمون رو بزنیم؛
نه که نشه ها! می شد،
ما بلدش نبودیم؛
بلد نبودیم صورتشو بگیریم
بین دستامونو صاف زل بزنیم تو چشماش و داد بزنیم،
دلمو بردی....
که بفهمه رفته دل لامذهبمون براش.....
ماها خبر نداشتیم ی جاهایی حرف از عمل مهمتره...
حالیمون نبود ی جاهایی  به عمل نیست به حرفه!
همینم شد که باختیم،
عشقو....
دوست داشتن رو....
همه چیو!
باختیم....
مفتم باختیم!
از ما که گذشت خلاصه...
شما اما روزی چند بار...
تو گوش یار و دلدارتون
زمزمه کنید دوس داشتنتونو.
مبادا از چشم و دل و دهن بیوفته.

#‍محمدرضا