خانوما لطفا یه راهنمایی کنین منو توروخدا من رو بچم خیلی حساسم خیلی اینکه چی میخوره کلی تحقیق و فلان و بهمان و کلا نمیزارم تنقلات بخوره ۲ سالشه پسر هست بعد دوست ندارم کسی بچمو بغل کنه یا باهاش حرف بزنه نمیدونم چیگار کنم همه دونیا جمع میشن با بچم بازیو حرف توروخدا کمک کنید دارم دیونه میشم نگیدونم چیکار کنم حتی دوست ندارم با باباش برن بیرون بدون من خواهس میکنم یه راهنمایی کنید
عزیزم اصلا خودت رو ناراحت نکن.خواهر منم دقیقا مثل شما بود.کسی بچه رو بوس میکرد مینشست انقدر گریه میکرد.اما بعد از گذر زمان بهتر شد.مخصوصا الان دخترش پیش دبستانی میره خیلی بهتره.همش میگفت چطوری بچه مو بزارم پیش.اما ی مدت با بچه ش کلاسهای خلاقیت رفت.دید مربی ها چقدر حواسشون هست و مسیولیت پذیرن خاطرش جمع شد.شما هم کم کم حساسیتت کم میشه.خودتوسرزنش نکن.
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
شما بخاطر مادر بودنت هست.بعضی ها ی کم بیشتر توجه کارن.بعضی ها کمتر.فقط گذر زمان.اصلا خودت رو درگیر روانشناس نکن.بزار کم کم و به مرور زمان اتفاق بیفته.چون دقیقا درکت میکنم.
اینجوری به بچت خیلی آسیب میزنی فکرکنم وسواس فکری داری
اره خیلی روزی هزار تا فکر و خیال میکنم هعی میترسم یه چیزی بشه هعی در حال فکرم دارم دیونه مبشم اونقدر بلند بلند فکر میکنم گاها نمیفهمم همسرم کی میاد خونه