خودکشی

از درد جسمی و روحی متنفر هستم 

به شددت شما درد نکشیدم ولی به اندازه خودم داشتم 

از کودکی از ۳ ماهگی بخاطر بی مسئولیتی والدین فقط بیمارستان عمل میشدم از عمل لگن بگیر تا جراحی عمل قلب باز 

که بخاطر خودکشی هایی که داشتم بعد عمل مجدد مشکل قلبی پیدا کردم والدینی که هیچی فقط داغونم کردن 

تا یکم حالم خوب شد به خودم آمدم گقتم میتونم عاشق بشم میتونم زندگی کنم زدن نابود شدم 

ای کاش واقعا اون هایی که از ته قلب دلشون میخواد بمیرن خدا بهشون این لطف رو بکنه راحتشون کنه 

یک جا گفتید درد کشیدن باعث کم شدن گناه میشه نمیدونم چی بگم 

من اعتقادی ندارم چون من میگم درد رو خدا نداد شاید هم داد واقعا نمیدونم ولی درددهای من چه جسمی چه روحی ژنتیکی هست 

و با یکم مسئولیت قبول کردن بچه این همه شددت پیدا نمی‌کرد 

از واریس ها نگم کلا از درد خلاصه بگم متنفر هستم 

منم ۲۷ سالم هست و هیچ نفهمیدم زندگی یعنی چی 

چی بگم که نمیدونم واقعا چی بگم 

وقتی رفتم برای عمل قلب چون دفمگی داشتم خیلی سخت بود و سنم پایین بود دکتر ها میگفتم در صد بهوش آمدن پایین هست میگفتم خداروشکر که راحت بشم 

سر هر عمل میگفتم میشه راحت بشم 

چی بگم من میگم اصلا گردن خدا نمیندازم بیماری هام رو ژنتیکی هست و بخاطر بی مسئولیتی والدین و سن بالا بار داری 

ایشالا همیشه سلامتی باشه 

درد خیلی بده 

دوست داشتید در خواست دادم صحبت کنیم البته من خیلی روحی داغونم میترسم شما رو هم از همچی نا امید کنم 

ولی واقعا برای من فراهم نکردن هیچ تا یکم پیشرفت کردم چنان زمین زدن که نابود شدم و باز خودکشی کردم 

مادری که بچه بیمار خودش رو تو ۳ ماهگی میزار میره 

من هیچ وقت نمی‌فهمم 

بخاطر همین هیچ مهر محبتی بین ما وجود نداره 

من به خدا ایمان دارم ولی به اون دنیا نه 

به درد هایی که از کودکی داشتم نه 

خدا خیلی دوستم داره فقط نمیدونم چرا راحتم نمیکنه

سلام. شما  در چه وضعی  هستی؟

چند سال طول کشسد تا فهمیدی  ۹۰ درصد؟