ببین اسی جون بستگی داره طرف رو چقدر بشناسی،ببینی چقدر همت و جربزه داره واسه پیشرفت،اینده کاریشو در نظر بگیر و هزارتا چیز دیگه
من زمانیکه ازدواج کردم همسرم هیچییی نداش حتی شغل ثابت،دانشجو دوره دکترا بود.و فقط از طریق ی شغل نیمه وقت ک سه بار در هفته میرفت و حقوقش ۱ میایون بود امرار معاش میکرد(۱۲سال پیش) پدرم بهم گف پسر خوبیه.اینده شغلیش خوبه وقتی درسش تموم بشه.منم انتخابش کردم.۳ سال اول زندگی دهنمون ب تماااااام معنا سرویس شد البته خودمم شاغل بودم
ولی بعدش کم کم افتادیم رو غلتک و خداروشکر الان تامینیم
اگه کارش رسمی باشه و بیمه باشه قبول میکنم
چون با وام ازدواج و وام های دیگه که میگیریم میتونیم پیشرفت کنیم
اطرافیانم زیاد دیدم که تونستن
عزیز شما خودت طرفو دیدی دیگه باید متوجه بشی که واقعا رو حرفش هست تواناییشو داره یا نه و خود شما میتونی نداریو تحمل کنی چون اول زندگیتونه نه ماشین نه خونه و تا بخواین یه زندگی بسازین ماشین بخرین قسط وام بدین خیلی باید صبرو تحمل داشته باشین
من بشخصه قبول نمیکردم چون به هیچ عنوان تحمل سختی کشیدنو ندارم البته این نظر شخصی منه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز