ببین من قبول دارم بی حوصله هستم و اخلاق بدی دارم اونم اینه که اگه یه کاریو خودم و با دل خودم انجام بدم تمام و کمال انجامش میدم،ولی اگه بگن فلان کارو بکن حتی اگه وظیفه صد در صدم باشه بهم میریزم.از بچگیم همینطوری بودم.
۱۰ ساله همسر ایشونم باید میشناخت منو.
روزی که خونه هست من کارایی که فکر میکنم لازمه انجام میدم. هیشکی دوس نداره قبول کنه من دلم میخواد نیم ساعت بدون شنیدن اُرد خستگی درکنم.یا بچم درخواست داره یا شوهرم که اگه خم به ابرو بیارم میگن خوشت نمیاد ما کاری بهت بگیم.
میدونه خسته میشم و سر و کله زدن با بچه سخته ولی نمیخواد قبول کنه و من همیشههههه باید کامل و شاد باشم.
شاید کامل نباشم ولی انسانم.کم میارم.
خیلی خسته ام.کاش یکی بود مثل یه مشاور که درددل میکردم.