به اندازه ی دنیا دنیا ناراحت و دل مرده شدم
برای مثال آزمون های شرکت نفت تازه متوجه شدم که فرمالیتس
و سهم این شرکت ها برای فرزندانشونه
خب خدایی باید تو چقدر از اینو اون بخوری
از سطح آموزش از سطح کاری
میرن تراز برای کنکور میخرن
میرن صندلی دانشگاه میخرن
باباشون پولداره میرن خارج درس میخونن
بالاخره چشمو دلشون روشن و هدف دار
ناشکری نمیکنم به خدا قسم راضیم به رضای خدا
اما وقتی همه ی ما برابریم چرا انقدر تبعیض؟
میری تو ویکی پیدیا میزنی فلان م س ئول بالا رتبه
میبینی از پسرو دخترش جدو وجدش بگیر تو کارن
تو بهترین دانشگاه ها
یا فلانی بش کلی ارث رسیده
از نا کجا آباد ها براش میاد
همه ی اینا در واقع پشتیبان دارن
و همشم به خودشون مینازن
و میگن با سختی به دست اوردن
مایی که این همه زجر کشیدیم چیشد
صدای منو کی میشنوه
حسرت وسایل دنیوی
حسرت داشتن نیاز های اولیه
حسرت داشتن خیلی امکانات
پس نوبت ما کی هست؟
چرا کسی نمیاد عدالت بده