راستش آرامش محض
مامانم اونجا خوابیده
وقتی مامان باشه حتی زیر خاک تو از هیچی نمیترسی
نگاه میکنی سراسر سیمان و سنگ شدست یه پدری بود بالای مزار پسر بچه ش
دلت میگیره از دنیا اینکه اینهمه خاطره با عزیزت داشتی همه بر باد رفت
اینهمه آدم که خوابیدن میدیدن میفهمیدن میخندیدن احساس داشتن و چه غریبانه تنها موندن
دل من با همشون یکی میشد نه چیز ترسناکی بود نه جز رنج دوری مامان چیز مخوف تر
هیهات هیهات هیهات مامانم قطعه ی کرونایی ها بود
فکر میکنم مظلوم ترین قطعه ی بهشت زهراست