چقد درگیر حواشی زندگی هستیم، دلیل زندگیمونو گم کردیم، هدف هامون رو گم کردیم، یادمون میره عزیزانی مثه بچه هامون مثه مادر❣ خونواده داریم! ک سلامتی شون خیلی واجبتر از تغییر دکوراسیون خونمونه! حال دلشون، اینکه با محبت باهاشون حرف بزنیم ! خیلی واجبتر از حرص خوردن و غیبت ما از جاری و خواهرشوهر و فلانه! کاش یکم بیشتر حواسمون ب کارامون باشه❤
هیچ وقت به آدما نگید"چرا اینقدر میخوابی؟""چرا انقدر جوش میزنی""چرا انقدر چاقی"تا کی میخوای درس بخونی""چرا برای چندرغاز میری سرکار؟""این همه تو خونه میمونی که چی بشه"و.... شایداون بین پریدن از یه ساختمون ۲۰ طبقه ، و بیخیال شدن از کاری که سالهاست براش تلاش کرده ،درس خوندنی که پر از فشار عصبی،فعالیت بدنی که نتیجه رو نمیبینه، بیماری که هر روز باهاش دسته و پنجه نرم میکنه و جنگی که راجع بهش با هیشکی حرف نمیزنه و سعی میکنه پیروز بشه ،.ویه حرف شما ممکنه اون لیوان صبری که با چنگ و دندون نگهش داشته...لبریز بشه. ساعت ۱ بامداد ۹/۲۵ نی نی ام از پیشم رفت🖤😔💔