نسل شما اينجوريه
نميدونم چرا استرس زمان رو داريد
ما اصلا اينطوري نبوديم
چون انگار قديما واقعا دير ميگذشت يا صبورتر بوديم
زمان كند بنظر مي اومد
بي دغدغه ميگذرونديم
من نوجوانيم اصلا ب ٢٠ ب بعدم نميتونستم جدي فكر كنم
فكري بهش نداشنم تو مغزم جا نداشت
در لحظه حال و تنهايي خودمونم خيالپردازي هاي غير واقعي بي زمان و مكان بوديم بدون دلشوره اينده
خب سن ٢٥ برا اينكه شما برسي ب چيزي ك ميخاي اصلا دير نيست تازه شروعش هست
مگر اينكه فكر ميكني دور از حونت ٣٠ سال بيشتر زنده نيستي