یکی از اقوام ما وابستگی زیادی به خونه زندگیش داشت
اونقدر خونه آش و دوست داشت که الان بعد مرگش هر وقت میرم خونه آش دیدن بچه هاش دلم میگیره
یک روز دخترش تعریف میکرد که بعد مرگش چند بار تو عالم خواب و بیداری یه خانم چادری دیدا که داره تو خونه میگرده
نمیدونم چرا نمیتونم تصویر بذارم اما الان داشتم در این مورد سرچ میکردم امام صادق علیه گفتن هیچ فرد مومن یا کافری نیست که موقع زوال شمس به دیدار خانه خود رود افراد صالح با دیدن عمل صالح خانواده خود مسرور میشن ولی کافر دچار حسرت میشه. چند تا روایت دیگه هم هست. به نظرم دچار فراموشی نمیشیم مخصوصا اینکه وارد برزخ میشیم و اونجا با توجه به خیراتی که برامون میشه جایگاهمون میتونه رشد کنه. ببخشید طولانی شد عزیزم.🌺🌺
من یبار تجربه خروج روح از بدنم رو دارم
بدن فقط یه ابزاره با حقیقت ما که روح ماست غریبه هست
جالب اینه که روح نه مذکر هست و نه مونث، فقط بدن مادی هست که مذکر و مونث میشه
ابزار فعالیت روح ما تو این دنیا بدن خاکی مون هست، بعد از مرگ مون این بدن دیگه بدرد نمیخوره و فرقی با خاک نداره
فقط اگه طرف مسلمان و با خدا باشه بخاطر اعتقادات و عبادت هاش که با همین بدن انجام داده دارای حرمت هست و احترام داره
بعد از مرگ مون کمی تو این دنیا هستیم بعدش کلا میریم تو عالم دیگه و بدنی مناسب زندگی اون دنیا داریم
اگه بستگان و عزیزانی داشته باشیم شب های جمعه اجازه میدن برگردیم شاید خیراتی کردن بهمون ثوابش برسه
یا کار خوب ادامه داری تو دنیا داشته باشیم که دائم ثوابش بهمون برسه
اما شهیدان مقام شون خیلی بالا هست، به همه آدما و کارهاشون احاطه دارن و میبینن و قراره تو قیامت به عنوان شاهد اعمال همه آدما پیش خدا شهادت و گواهی بدن
شهیدان استثنا هستن
تاپیک های به روز شده
1 ساعت پیش
1 ساعت پیش
1 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز