چه حسرتی تا همیشه همراهته

یه مشت ادم روانی مریض

ازجمله خانواده

یالاخص مادرش

و پدرم

اجازه ندادن

خواستیم فرارکنیم

غرورم اجازه نداد

همم ترسیرم‌پدرم سکته کنه

بین عشق و خانواده 

خانواده رو انتخاب کردم

پدرمم رفت علیه ش شکایت کرد انداختش زندان الکی و صوری...براش پرونده سازی کرد

خاستیم ازایران بریم برای همیشه 

ترسیدم

بخاطر خانواده م...

خییییییییییییییییییلی گریه کردم‌اینهمه سال

۲سال بعدازمن ازدواج کرد😔

هییییچی تودلم عوض نشد هیچی کمرنگ نشد

اره یبار دیدمش

ناخوداگاه زدم رو ترمز اسم کوچیکشو صدا کردم

انگار خودم‌نبودم دست خودم‌نبود یهویی شد اسمش اومد تو دهنم

انقدررر با ذوق اومد طرفم خدامیدونه چه حسی داشت بعداز ۱۰سال

۳۶

حسرت جوونی کردن رفتن بیرون بانامزدم کلن عشق بازی توی جووونی نه فرصت جبران ندارم

معلم شدن  یه زندگی آروم و بدون حاشیه داشتن 

نه اصلا 

انگار کل ۱۰سال تو ذهنمون باهم‌ زندگی کردیم انگار زمان نگذشته بود 

حسرت داشتن همسر... همراه... همدل...

ولی یه جسارت بهم بدهکاره

یه پا پس نکشیدن

یدونه تا اخرش منتظر موندن

یدونه جون کندن

من بخاطرش رفتم درس خوندم وکیل شدم تا خودم بتونم اجازه ازدواج از دادگاه بگیرم

بنظرم عمرم تباه شد

من اگه برگردم عقب عاشق نمیشم

این اشتباهه مسخره س اصلا

عمرت به فنامیره

ولی دوست دارم یبار فقط یبار یه روز بریم کیش صبح تاشب فقط قدم بزنیم حرف بزنیم برگردیم

کاش ساعت آرنولد مال من بود

خودم بچه طلاقم پدرم ازدواج مجدد کرده زندگی ۱۰ سالم و تموم شد طلاق گرفتم ۲ تا بچه دارم دخترم پیش پدرش خیلی داره اذیت میشه دارم تلاش میکنم بتونم‌تو۹ سالگی بیارمش پیش خودم.پدرم فقط میگه پشتم هست و حمایتم میکنه اما قدمی تو این یک سال برنداشته .خستم‌خیلی خسته.۱ سال وارد رابطه ای شدم که میدونم هرچقدر هم براش بجنگیم به هم نمیرسیم.امشب برای اولین بار تو این یک سال دلم اذش شکست حس بدی پیدا کردم‌ دارم خفه میشم .دلتنگی دخترم و بی قراری هاش حسرت زمدگی که زحمتش و کشیدم و بخاطر خیانت هاش به باد رفت.بخاطر فشارهای بیجای خانواده واسه رابطه ای که میدونم تهش تنهایب .واسه اینده بچه ها..بخدا انصاف نیست من فقط ۲۹ سالنه و این همه درد و بلاتکلیفی🤦‍♀️