خیلی حالم بده

برای آرامشت دعا میکنم 

گم کرده بودم کاربریتو اصلا درجریان این اتفاقات نبودم،قبلا هرکی میگفت طلاق عاطفی درک نمیکردم اما خودم اینجوری شدم از این میسوزم که پای نداریهاش موندم بااینکه توخواستگاری گفته بودم من آدم تنگنا نیستم ولی اون دروغ گفت از حقوق وشرایطش ،همیشه دعوا داشتم اما خب ته تهش باز باهم خوب میشدیم زود اما بعدازخیانتش انگار مردم واز خودم طلبکار که جرا نفس میکشم عصبی تر شدم تحمل نق نقهای دخترمو ندارم وهمش بخاطر اونه شبها زنگ میزنم برنمیداره میگه دستم بند بوده وفلان سه شب سرساعت اینکاروکرد باهاش دعوای بدی کردم گفتم بمیری برام مهم نیس توخیانت کاریو آدم نیستی ،میدونم که داره خطا نمیکنه دیگه چون حسم میگه، اما نسبت بهش اینجوری شدم الان چن وقت باهم قهربودیم امشب یه کوچولو حرف زدیم اونم بادادوبیداد من تموم شد 

نه من که اصلاطلاق نمیتونم جهنم بهترازخونه پدر پسرسالاری منه

نه عزیزم مااگر تقدیرمون خوب بود باهمون اول بارم خوب بود