حرف بزنیم

به منم خیلی گفتن انقد که بی حس شدم و همش احساس میکنم زشتم و منزوی شدم هرمی هر چی میگه فقط میخندم 

خودشون باعث گوشه گیر شدنم شدن حالا اعتراض هم میکنن که تو اجتماعی نیستی نمی‌دونن که هیچ اعتماد به نفسی برام نزاشتن

اینقدر این جملات رو شنیدم که زندگیم به فنا رفت .دوست پسر داشتن هنر نبود که نداشتنش مارو بی هنر خطاب کردن. همه اونایی که بهم گفتن کی میاد تورو بگیره زودتر از من ازدواج کردن اما خوشبخت نشدن. از گذشته پشیمونم ‌که چرا احساسمو صرف یه مشت آدم بی احساس کردم.خیلی خدا باهام یار بود که سالم موندم چون فقط بهش میگفتم من بنده خوبی نیستم برات اما تو خدای خوبی هستی برام پس دستمو ول نکن. مدام تکرار کردم اینقدر که پسری اومد سر راهم که حتی تو خیالمم نمی دیدمش. و چه خوشبختم که چنین پسری همسرم شد. دوست عزیز زندگیتو با این حرفا خراب نکن. و مواظب باش دوست پسر داشتن نشه واجب زندگیت

عزیز دلممم هیچکس تواین دنیا زشت نیست هرکسی یه جایی از بدنش یا صورتش قشنگی داره انقد آدما هستن خیلی خوشگلن ولی بخاطره اخلاقو اعتماد به سقف بالاشون آدم بدش میاد هم کلام بشه باهاشون در عوض بعضیا هستن معمولی ان اما از بس انسانن آدم از هم صحبتی باهاشون سیر نمیشه،شعار نمیدم اما به خدا باطن مهمتر از ظاهره آدمای خوشگلی اطرافم بودن که کلی ناراحتم کردن،سو تفاهم نشه در عوض خیلیا هم هستن هم فوق العاده زیبا هستن هم فوق العاده آدمای خوب و خوش اخلاق

اما من خودم از خوشگلا خیری ندیدم هرکی اطراف من بوده انگار از دماغ فیل افتاده

منم همینم اما به خودم گفتم تا آخر عمر که نمیتونم یه گوشه بمونم و از تو جمع بودن یا مسخره شدن بترسم به خودم قول دادم اگه کسی بهم چیزی گفت دیگه سکوت نکنم و جوابشا بدم تا قلبم نشکنه، به خودم قول دادم همه جوره سعی کنم بهترین لباسما بپوشم به خودم برسم که لااقل کسی جرات نکنه راحت بهم حرف بزنه دیگه هیچ حرفی مهم نیس