خدا کند که تو شاعر شوی چنان شاعر
که شعرهای تو را ورد هر زبان بینم
به فتح قاف غزلهای ناب برخیزی
و من به چشم جهان در نظاره بنشیم
هزار سعدی و حافظ احاطه ات کردند
چنان شود که ببینم تو را نمیبینم
ببینمت که شکوفا شدی گلستان وار
از آن گلی که من از باغ شعر میچینم
به خاک من که رسیدی غزل بخوان لطفا
که بی نیاز از الطاف حمد و یاسینم
قسم به حال قشنگم به وقت هر دردی
همیشه مرهم شعر تو داده تسکینم
من و تو کاش که هم عصر رفتگان بودیم
به جان شاعرتان خصم عصر ماشینم
شکوه شعر معاصر رفیق یعنی این
فدای دوست شدن برتر است از آیینم