سعدی #

عشاق به درگهت اسیرند بیا

بدخویی تو بر تو نگیرند بیا

هرجور و جفا که کرده‌ای معذوری

زان پیش که عذرت نپذیرند بیا

سعدی#  

از دشمنان برند شکایت به پیش دوست

چون دوست دشمن است ، شکایت کجا بریم؟

سعدی#  

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن؛
به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی...

سعدی#  

با چون خودی درافکن! اگر پنجه می‌کنی؛
ما خود شکسته‌ایم چه باشد شکستِ ما...

سعدی#  

سروبالایِ کمان ابرو اگر تیر زند؛
عاشق آنست که بر دیده نَهَد پیکان را...
سعدی#  

گر مُخَیر بکنندم به قیامت که چه خواهی
دوست ما را؛ و همه نعمت فردوس شما را...
سعدی#  

همه را دیده در اوصافِ تو حیران ماندی

تا دگر عیب نگویند منِ حیران را

لیکن آن نقش که در رویِ تو من می‌بینم؛

همه را دیده نباشد؛ که ببینند آن را...

سعدی#  

کامجویان را زِ ناکامی چشیدن چاره نیست؛
بر زمستان صبر باید طالبِ نوروز را...
سعدی#  

همه قبیله یِ من عالِمانِ دین بودند؛

مرا معلّم عشقِ تو شاعری آموخت...

سعدی#  

ولی؛

دوست می دارم من این نالیدنِ دلسوز را...

سعدی#