(( کاربر آقا)) ما ، زخمی آغوش هایی هستیم که به امن بودن صاحبانشان اطمینان داشتیم ... و ما روزی خواهیم رقصید ، روی همان زمینی که به ما درد را یاد داد ، با پاهایی خسته ، اما زنده خواهیم چرخید ، نه برای فراموشی زخم ، بلکه برای اثبات اینکه زخم پایان راه نبود ...