2752
2734

نه. بعضی چیزا گفتنی نیست. بعضی چیزا رو باید بذاری زیرِ فرشِ همون اتاق‌تاریکهٔ ذهنت که هیچ‌کی اجازه نداره بره توش. باید چال‌شون کنی زیر همون تک‌‌درختی که هیچ‌مسافری زیرش نمی‌شینه. باید بنویسیشون توی اون دفتری که قراره بندازیش تو شومینه. مهم نیست چقدر عشق، چقدر گلایه، چقدر عاطفه و چقدر دلخوری تو اون حرفا هست، روشون برچسبِ «نگفتنی» زدن؛ نگو. خب؟

"انزوا را به وابستگی ترجیح میدهم. وقتی وابستگی از بین رود، انسان وارسته می شود" "ملتی هستیم که هنوز خشنونت رو مردونگی، حماقت رو نجابت، شادی رو هرزگی، دزدی رو زندگی میدونیم؛ راه درازتری تا انسانیت داریم. و راه دراز تری تا آرامش و عشق..." "مدرسه که میرفتیم، هربار که دفتر مشقمون رو جا می ذاشتیم معلممون میگفت: مواظب باش خودتو جا نذاری! ما می خندیدیم و فکر می کردیم نمیتونیم خودمونو جا بذاریم! بزرگ که شدیم بارها و بارها خودمو جا گذاشتیم؛ توی یه کافه، توی یه خیابون، توی یه شعر..."  
ارسال نظر شما

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2741
2687
داغ ترین های تاپیک های امروز